MEKANIN CENNET OLSUN ANNEM!
Babam il olan Mutluluğunuzun yeşeren ikinci meyvesiydim.
Dokuz ay on gün taşıdın acılarla ,sadetle , beni yeşertmek için
Gece demeden, Gündüz demeden, sağlıkla doğacağım gün için,
1952 yılı Şubatının yirmi altıncı gününde yaşam için açtım gözümü,
Sardın sarmaldın,acı tatlı ,yıllarca korudun,kolladın,
Senden ayrı senden uzak Yersiz göksüz gibiyim .
Hem analı hem babalı ,Hem öksüz gibiyim.
Bağım olsa, bahçem olsa, İpek kumaş bohçam olsa
Sabah olsa, akşam olsa, Annem olsaydı yanımdan
Meğer dilimdeki ve beynimdeki en güzel kelime senin adınmış.
Sana her seslenişimde ya acım diniyor ya da sevgim coşuyordu
Her şeye değer senin sonsuz sevgin.. Annem, annem..
Seni çok arıyorum.. Çok özledim.
Bütün acılar üstüme yağınca sen bana açılan şemsiyeydin annem.. Seni çok özledim.
MEKANIN CENNET OLSUN ANNEM! BABAM!


TÜM SARIKAMIŞLI VE KENDİNİ SARIKAMIŞ’LI HİSSEDEN DEĞERLİ ANNELER
ANNELER GÜNÜNÜZ’Ü TEBRİK EDİYORUM.SİZLERE HUZUR VE MUTLULULAR DİLİYORUM.

NOT: İsim yazmadım beni tanıyan tüm sevgili Bayan Hemşerilerim,Öğrencilerim,Dostlarım sizlere ithaf ettim.

10 Mayıs 2008

Kıl beni ey namaz!
Çöllerden topla hücrelerimi,
Rahmetinin vahasında ağırla bu yitik kalbi,
Kıl beni ey namaz!
Secdede ruhumu yeniden fısılda bana,
Şahdamarı yakınlığından emzir bu puslu bedeni,
Kıl beni ey namaz!
Küçülsün dağlar, denizler taşsın, dağılsın kalabalıklar,
rüku rüku doğrult eğriliklerimi,
Kıl beni ey namaz,
ikiye bölünsün kalbim, ortasından çatlasın kıblenin şakağında,
Sevgilinin işaret parmağı değsin yeter ki göğsüme,
Kıl beni ey namaz!
Topla sevdalarımı kırık aynaların çatlaklarından,
Ömrüme ilikle sevinçlerimi,
Firuze düşler düşür anlımın şafağına,
Kıl beni ey namaz,
Günahın, isyanın, nisyanın kuytusunda büyüttüğü pişmanlığımın yüzünü yerden kaldır,
Utandırma beni,
Al karanlıklarımı,
Gözbebeğinde yıka,
Kıl beni ey namaz, insan kıl beni,
Doğru KIL duru kıl, diri kıl beni,
İnsan kıl bu bedeni,
Ah anlımı dayadığım bu secdegahıma kim serpti bu incileri..

......
Senai Demirci

10 Mayıs 2008

DEĞERLİ DOSTLAR;Sarıkamış sevdası ne kadar büyük bir sevdaymış meğer..Zaten ayrıldıktan bu güne kadar güzel şehrimizi bir gün unutmuş değilim inanın.İsmini her anışta burnumun direği sızlar,gözlerim
dolar.Her geçen gün daha büyük bir tutkuyla özlerim SARIKAMIŞI.Ama neylersinizki nasip,kader,bizi
gurbet ele düşürdü.Benim için SARIKAMIŞ HER HALİYLE DÜN BENLİĞİME VE BELLEĞİME NAKŞETTİĞİ GİBİ ben ölünceye kadar kalacaktır.Hiç bir zaman benliğimden ve belleğimden silinmeyecektir.Düne kadar sadece hayal ederek anarken,açılan bu sitelerle sanal yoldan yazdıkca sevgim gittikçe dahada
artıyor.Yazdıkça geçmişte yaşadığım yerler ve birlikte yaşadığım tüm insanlar filim şeridi gibi gözümün önünden geçiyor.Adeta yeniden SARIKAMIŞTA yaşıyormuş gibi bir duyguya kapılıyorum.İnanın hiç abartmıyorum,mübalaa etmiyorum,bütün samimiyetimle söylüyorum.

Hele 2006 yılının TEMMUZ ayında SARIKAMIŞA yapmış olduğum çok kısa bir ziyaretten sonra,orada gördüğüm büyük ilgi ve alakayı daha unutamıyorum.Bütün dostlarıma,arkadaşlarıma minnettarım.Bana
bu güzellikleri yaşattıkları için.Onun için SARIKAMIŞ benim gönlümde her haliyle güzel ve güzel kalacak.

Bir önceki yazımda Sarıkamışımızın Mümtaz Şahsiyetlerinden bahsedip,onların güzelliklerini anlatırken
Rahmetle ve minnetlede anacağız.Ben bu akşam yine ELBEYİ AMCAMDAN (Rahmetli) anlatacağım.

Rahmetli ELBEYİ AMCA HAC FARIZASINI yerine getirdikten sonra evine döndüğünde komşular ziyaretine gider.Elini öpmek isteyenlere..OLE ELİMİ ÖPMEYİN,ELİMİ ÖPMEYİN,GÖZİMİ ÖPİN,BU GÖZLER NELER GÖRDİ...DER.BÜTÜN GEÇMİŞLERİMİZİ ALLAH RAHMET EYLESİN..AMİİİN....

9 Mayıs 2008

Tüm annelerin anneler gününde hatırlanması sevinmesi dileğiyle gününüz kutlu mutlu olsun.

9 Mayıs 2008

Sarıkamışa kar yağardı yılın en koyu zemheri anında hemen dışarı koşardım, akşamları Resmi bayramlarda Ata'ya çelenk bırakılan yerde Atatürk parkında bir projektör lamba vardı lapa lapa yağan kar orda gökten mağrurca düşen bir tüğ gibi gözükürdü gür ışıktan dolayı.Eski sinemanın önündeki meydan mı desem, yüreklere sıla hasreti ekipte giden insanların sevmediği Sarıkamış otogarı mı desem Rum yapımı tren garımı desem oral kar ın yağışını izlemek hep cezbederdi.Hepsinde Sarıkamış kokuyordu kış orda cennetim oluyor ve hiç üşütmüyordu beni amcamın oğlu hadi olum gidelim üşüdüm, arkadaşlarım ya ne anlıyosun burda oturmaktan derlerdi bense tamam derdim bir konu açardım yatıştırırdım kandırırdım ama yine o ortamı terketmezdim.Biliyordum bir daha o tatla izleyemeyeceğimi çünkü.

9 Mayıs 2008

DEĞERLİ DOSTLAR,SAYIN SİTE SAKİNLERİ;Bundan önceki yazımda,bende Sarıkamış'ın Mümtaz Şahsiyetlerinden bahsederek,geçmişi günümüze taşımak,Sarıkamış hayatını canlı tutmak,bunu yaparken de seviyeli bir şekilde konuyu SANAL ALEME taşımak istediğimi bildirmiştim.Bunu yaparken hiç birimizin,hiç bir zaman art niyetli olarak değil,gelenek,görenek,saygı ve sevgi çerçevesi içerisinde ekrana yansıtmak olmalıdır.Onlar bizim çok değerli varlıklarımızdır.Onlardan bahsederken RAHMETLE ve MİNNETLE anmış ve yadetmiş olacağız.
BU VESİLEYLE, Sarıkamışımızın aklıma gelen Mümtaz şahsiyetler Sırasıyla,Fazıl EMİ,Elbeyi AMCA,Mecit AĞABEYİ,Alhas EMİ,Seyit Ali AMCA,Cabbar AĞABEYİ ... GİBİ NİCELERİ.Ölenlere ALLAHTAN RAHMET
Hayatta kalanlara hayırlı selametlikler diliyorum.
Bu gün Rahmetli Elbeyi Amcadan çok kısa bir hatıra anlatmaya çalışacağım.Alay abimden izin aldım.
..
Malum Elbeyi amcanın ORMANLARI KORUMADAKİ YÖNTEMLERİ farklıdır.Yine bir gün Atıyla ormana çıktığında El Arabasıyla yakacak taşıyanlara rastlar.Mesafe biraz uzak ve yukarı aşağı durum olduğundan,Atın üstünde yukarıdan bağırır....OLEEEN, EREBEDE NE VAAAR?...(arabacı) ODUUUN....
OLEEE... YAŞMİ, GURİMİİİ?...(arabacı);GURİİİ.... OLEN GEÇ.....(ALLAH RAHMET EYLESİN..AMİN.)
BAŞKA GÜZEL HATIRALARDA BULUŞMAK DİLEĞİYLE.

9 Mayıs 2008